تاریخ انتشاريکشنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۰ - ۰۲:۲۳
چندین دلیل وجود دارد که ایران برای چین در آسیای غربی استراتژیک‌ترین کشور است، که در این‌باره می‌توان به مواردی نظیر ظرفیت جغرافیایی ایران اشاره کرد، همچنین مستقل بودن سیاست انرژی ایران از عواملی است که آمریکا نمی‌تواند به چین فشار بیاورد.
ایران‌؛ اولویت انتخاب چین در آسیای غربی
به گزارش خبر24، هفتم فروردین 1400 بود ‌که «محمدجواد ظریف» و «وانگ یی» وزرای امور خارجه ایران و چین سند همکاری‌های 25 ساله ایران و چین را امضا کردند.

برنامهٔ 25 سالهٔ همکاری‌های مشترک ایران و چین یا به اختصار سند همکاری ایران و چین یک توافق سیاسی، استراتژیک و اقتصادی ‌‌برای سرمایه‌گذاری در صنعت نفت ایران، شرکت ملی صادرات گاز ایران، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، زیرساخت‌های حمل و نقل ایران و همکاری‌ها در حوزه‌‌های مختلف است.

‌متن فارسی ویرایش نهایی پیش‌نویس قرارداد ایران و چین با تیتر «برنامه همکاری‌های جامع فیمابین جمهوری خلق چین و جمهوری اسلامی ایران» به همراه ۳ ضمیمه حاوی چهار نکته کلیدی است که نشان می‌دهد، نگرانی‌ها درباره تبعات این قرارداد بی‌مورد است.

در‌ راستای بررسی ابعاد مختلف این سند 25 ساله، به سراغ، آرش رئیس‌نژاد، تحصیل‌کرده «روابط بین‌الملل» و دارای مدرک تحصیلی دکتری از دانشگاه تهران ‌رفتیم و با وی در این‌باره گفت‌‌وگویی داشتیم.

* دیپلماسی راه در 3 سطح‌ به بسته نجات اقتصادی و برنامه بنای ایران کمک می‌کند‌

برای شروع مصاحبه لطفا توضیحاتی در موضوع تأثیر توافقنامه ۲۵ ساله ایران و چین ‌در موضوع «دیپلماسی راه» و «بنای ایران» داشته باشید‌.

رئیس‌نژاد: درباره نقش دیپلماسی راه در شکوفایی اقتصادی ایران، یکی از نمودها و نمادها‌، می‌تواند پیامدهای موفقت‌آمیز توافقنامه ۲۵ ساله ایران و چین باشد، معتقدم اگر از‌ دل این دستاورد دیپلماتیک، دیپلماسی راه‌ بیرون نیاید این توافقنامه صرفاً رابطه دوجانبه اقتصادی و نه استراتژیک میان چین و ایران خواهد بود و آثار اساسی آن به مرور زمان از بین خواهد رفت.

به عقیده بنده دیپلماسی راه تا دیپلماسی انرژی می‌تواند در سه سطح‌ به بسته نجات اقتصادی ایران و یا برنامه بنای ایران کمک کند که اولین سطح، ‌«تزریق سرمایه‌گذاری خارجی» است‌، به هر حال چه درست یا نادرست، طرف‌های غربی در چند دهه اخیر نشان دادند که نمی‌توانند شریک قابل توجهی برای ایران در تزریق سرمایه‌گذاری باشند.

دومین سطح اینکه «دیپلماسی راه می‌تواند ایران را به عنوان هاب ترانزیتی منطقه به رسمیت بشناسد» یعنی ایران همواره نقش استراتژیکی به عنوان چهارراه ترانزیتی جهان داشته است، در گذشته هم، در مسیر راه ابریشم، ایران از طریق کنترل همین مسیر می توانسته است در رقابت با ر‌وم در موازنه قوا تاثیر داشته باشد امروز هم با شکل‌گیری راه ابریشم نوین -‌که توافقنامه ایران و چین بخشی از تصمیم کلان پکن برای راه اندازی این راه ابریشم نوین است- ‌از سال ۲۰۱۳ شکل گرفته است، ایران می‌تواند دیپلماسی راه خود را شکل دهد.

سومین سطح اینکه «‌‌دیپلماسی راه می‌تواند یک بازدارندگی عمومی برای کشور ایجاد کند»، ببینید مسائل اقتصادی با مسائل امنیت ملی در هم تنیده شده است، توسعه در ایران جدا از امنیت ملی نیست؛ مفهوم قدرت این گونه است که قدرت یک مثلث با سه راس دارد، یکی از این رأس‌ها «زور» است که امروزه به آن «میدان» می‌گیرند، دوم رأس «پول» و سومین رأس «ایده و گفتمان» است.

ترکیب این 3 مسأله ‌با هم می شود: «قدرت»، بنابراین اگر شما پول نداشته باشید، در حوزه امنیت ملی-که باید قدرت داشته باشید-نمی توانید دست بالا داشته باشید، اگر شما بتوانید این بازدارندگی عمومی را شکل دهید آن زمان قدرت های بزرگ یا کدخدا نمی تواند شما را از اقتصاد بین‌الملل دور کنند.
24-news.ir/vdcgun9u.ak9qu4prra.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

نرخ طلا و ارز