تاریخ انتشاريکشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۰:۵۵
روح الله مدبر کارشناس روابط بین الملل گفت: 18 هزار و 672 مورد تحریم بر روسیه اعمال شده که هیچ تاثیری بر اقتصاد آن کشور نداشته است.
نبرد روسیه و ناتو در اوکراین به کجا می انجامد؟
به گزارش خبر۲۴، از شروع جنگ اوکراین در 24 فوریه سال 2022 دو سال می گذرد و در این مدت میادین نبرد میان روس ها و اوکراینی هایی که از سوی ناتو حمایت می شوند بارها دست به دست شده است. اکنون وضعیت خطوط مقدم نبرد چگونه است؟ نتیجه ضد حمله بزرگ اوکراین در 9 ماه گذشته چه بود؟ سرانجام این جنگ چیست و در نهایت آیا به صلح منجر می شود یا تقابل روسیه و ناتو ابعاد گسترده تری خواهید یافت؟ این گزارش سعی در یافتن پاسخ این پرسش ها دارد؛

اجازه دهید مروری بر دو سال قبل داشته باشیم زمانی که استان های روس تبار شرق اوکراین برای رهایی از حملات توپخانه ای و هوایی ارتش کی یف به روسیه پیوستند و مسکو هم عملیات نظامی همه جانبه ای علیه ارتش اوکراین را شروع کرد. در آن زمان مجموع نیروهای روسیه که وارد این کشور شده بودند 180 هزار نفر بود و در مقابل بیش از 700 هزار نفر در ارتش اوکراین با تجهیزات انفرادی سطح ناتو آماده نبرد بودند.

روسیه تصور می کرد جنگ اوکراین مانند نبرد گرجستان در سال 2008 خواهد بود و با یک فشار گازانبری بر کی یف می تواند دولت آن کشور را از پیوستن به ناتو و حمله به استان های جدا شده شرقی بازدارد اما اشتباه می کرد.

ارتش اوکراین برای یک جنگ فرسایشی تجهیز و آماده بود و طراحی ناتو این بود که روسیه را با کمبود سلاح و تدارکات به شکست برساند. تحریم شدن آن کشور توسط غرب هم بر همین مبنا بود. اما اشتباه می کردند.

روسها بعد از چند ماه نبرد راهبرد خود را تغییر دادند و دیگر به دنبال یک پیروزی برق آسا و صاعقه وار نبودند. آنها هم برای جنگ فرسایشی آماده می شدند و توانستند خطوط دفاعی بسیار مستحکمی را در شرق رودخانه دنیپرو احداث کنند. این مساله اما نیازمند یک عقب نشینی گسترده از استان هایی مانند کی یف، سامی، چرنینهو، دنیپرو، خارکف و ... بود.

دولت زلینسکی هم بدون آنکه تجربه نظامی داشته باشد این عقب نشینی روسها را نتیجه هنرنمایی خود قلمداد کرد و مدعی شد تا کریمه و شرق مرزهای دونباس می تازد و برای آن سعی کرد؛ ضد حمله بزرگی که ناتو برای اوکراین طراحی کرده بود بر این مبنا استوار بود که روستا های وِربووِه و روبوتینه در میانه استان زاپروژیا را تصرف کنند و به پشت خطوط دفاعی مستحکم روسها برسند سپس با فروپاشی ساختار نیروهای روس در آن استان به شبه جزیره کریمه برسند.

اما آنچه به وقوع پیوست این بود که روسها از برنامه ناتو با خبر بودند و 6 ماه در دژهای مستحکم خود سنگر گرفتند و با توپخانه، بمب های هواسر 1 و نیم تنی، پهپادهای لانست و بالگردهای رزمی توانستند همه امواج انسانی و زرهی اوکراین را که نزدیک می شدند نابود کنند. نتیجه ضد حمله اوکراین به انهدام بخش اعظم ارتش آن منجر شد. حتی اکثر یگان های قدرتمند نئونازی اوکراین مانند هنگ آزوف، کراکِر و باندار به شدت آسیب دیدند.

روسها تا اوج سرمای زمستان صبر کردند و هنگامی اوکراینی ها با کمبود سرباز و مهمات به ویژه آتشبارهای توپخانه ای و هوایی مواجه شدند حمله سراسری خود را در اکثر جبهه های استان دونتسک شروع کردند که مهمترین نتیجه آن تسخیر شهر راهبردی آودیوکا بود. با تصرف این شهر که نبرد چندین ماهه مانند ماریوپل و باخموت در آن جریان داشت سایر خطوط دفاعی اوکراین در استان دونتسک هم شکسته شد و روسها توانستند به یک زنجیره ای از پیروزی دست یابند و شهرها و روستاها یکی بعد دیگری به دست روسها سقوط کرد.

در حال حاضر روس ها در سایر محورها مانند نوومیخالیوکا، مارینکا، ایوانیفسکه، کیلیشوکا، سی ورسک، بیلا عولیفکا، و ... در حال پیشروی هستند و طبق نظر منابع مستقل در آینده احتمال سقوط کراسنو عوریفکا، استرامایوسکه، و کوپیانسک هم وجود دارد.

روستاهای کوچک اما راهبردی  و البته نمادین کرینکی ، پُو وِی دا، رابوتینه، اوریژاینه محل نبردهای سختی در 9 ماه گذشته بود اما غلبه در نهایت با روسیه بوده است.
 
غرب راهی جز مصالحه با روسیه ندارد

در این بخش از گزارش نظرات روح الله مُدَبر، کارشناس روابط بین الملل را بررسی می کنیم که در مصاحبه با ما گفت: تصور غرب این بود که با اعمال فشار و تحریم علیه مسکو و حمایت کامل از اوکراین به اهداف ضد حمله می رسند اما دیدیم آن ضد حمله بزرگ که ناتو برای کی یف طراحی کرده بود شکست خورد ضمن اینکه اوضاع دولت اوکراین در داخل هم متشنج است.

وی درباره وضعیت داخلی اوکراین تاکید کرد: یکی از تبعات شکست های چند ماه اخیر مقابل روسیه را در برکناری ژنرال زولوژنی از فرماندهی ارتش اوکراین و نیز تغییر وزیر دفاع آن کشور در سه ماه قبل می توان دید. همچنین دوره ریاست زلنسکی مدت هاست که تمام شده اما انتخابات ریاست جمهوری در اوکراین برگزار نمی شود.

در خبرها خواندیم که زلنسکی اخیرا اعلام کرده است تاکنون فقط 30 هزار نفر از نیروهای اوکراینی کشته شدند حال آنکه روح الله مدبر، معتقد است: 440 هزار نفر از نیروهای ارتش اوکراین و نیروهای نیابتی آن در عملیات ویژه روسیه در اوکراین کشته شدند. علاوه بر اینکه طبق آمار وزارت دفاع روسیه روزانه 900 تا 1200 نفر از سربازان اوکراینی کشته می شوند.

این کارشناس مسائل بین الملل افزود: روسیه ضعف های پدافندی و جنگ الکترونیک را که دو سال قبل داشت برطرف کرده و ذخایر موشکی خود را به حد کافی انباشته است در نتیجه مسکو در شرایطی است که می تواند گستره عملیاتی خود را از ناحیه دونباس به سایر استان های اوکراین نیز گسترش دهد.

وی با بیان اینکه روسیه فقط با کی یف، درگیر نیست بلکه با همه اعضای سازمان ناتو می جنگند تصریح کرد: اگر لجستیک تسلیحات، کمک اطلاعاتی و آموزش ناتو پشت اوکراین نبود این جنگ تا امروز طولانی نمی شد.

مدبر، با اشاره به شکست ضد حمله اوکراین برای باز پس گیری 4 استان شرق اوکراین گفت: این شکست برای ناتو هم خیلی سنگین بود چرا که هیمنه ناتو به تنهایی توسط روسیه نابود شد.

این تحلیلگر ادامه داد: درخواست کمک 6 میلیارد دلاری زلنسکی از آمریکا موجب شده است تا ایالات متحده متوجه شود سرمایه گذاری روی اوکراین سراسر باخت است و در ارائه کمک هایش تردید نشان دهد و تنها کار عمده امروز آمریکا این است که از ایجاد شکاف در جبهه غرب جلوگیری کند.

وی با بیان اینکه آمریکا هیچ برنامه ای برای جنگ اوکراین ندارد پیش بینی کرد: در صورتی که ترامپ در انتخابات آتی ریاست جمهوری ایالات متحده قدرت را به دست گیرد قطعا فضا در اروپا هم تغییر خواهد کرد و هیچ حمایتی از اوکراین انجام نخواهد شد و غرب به مصالحه با روسیه روی می آورد.

مدبر، به تبلیغات رسانه های غربی هم گریزی زد و اظهار داشت: در دو سال گذشته غربی ها تاکید داشتند که اقتصاد روسیه متلاشی خواهد شد حال آنکه 18 هزار و 672 مورد تحریم بر روسیه اعمال شده که هیچ تاثیری بر اقتصاد آن کشور نداشته است و در حال حاضر تورم آن کشور 4 و نیم درصد است و ارزش روبل (واحد پول روسیه) مقابل دلار حفظ شده است.

این کارشناس اوراسیا تاکید کرد: با آنکه مسکو در حال جنگ است اما وضعیت داخلی روسیه به هیچ وجه در شرایط جنگی نیست چرا که کاملا مدیریت شده و مردم روس هرگز احساس شرایط جنگی نمی کنند ضمن اینکه بر حقوق کارمندان افزوده شده و حمایت مالی از طبقات متوسط و ضعیف جامعه به ویژه در مسائلی مانند مسکن به شدت افزایش یافته است.

وی ادامه داد: فستیوال های بین المللی به صورت مکرر در روسیه برگزار می شود حال آنکه غرب مدعی انزوای روسیه شده بود. همچنین از دیگر تبلیغات آمریکا این بود که روسیه قادر به ادامه ساخت سلاح نیست شاهد بودیم که روسیه در چند روز گذشته 5 فروند بمب افکن پی یو 160 ام را که تولید داخل بود به ناوگان هوایی خود اضافه کرد.

مدبر، تصریح کرد: روسیه در حال حاضر در سه محور الف) رفاه مردم، ب) هویت و انسجام اجتماعی و ج) تسلیحات نظامی در حال افزایش توانایی است و در کنار تولید انبوده انواع سلاح، توانسته است شاخص رفاه شهروندان روس را هم افزایش دهد.

این کارشناس روابط بین الملل درخصوص شدت گرفتن احتمالی رویارویی میان غرب و روسیه خاطرنشان کرد: پوتین گفته است که نمی خواهیم وارد یک تقابل با غرب شویم اما اگر ناتو بخواهد سطح تنش را بالا ببرد به جایی می رسند که انتظارش را ندارند.

وی توضیح داد: اگر حمله ای به داخل روسیه انجام شود مسکو خود را مختار می داند که از سلاح اتمی استفاده کند.

مدبر، درباره مصاحبه دو ساعته پوتین با تاکر کارلسون (مجری سابق فاکس نیوز آمریکا) گفت: این گفتگو به پر بیننده ترین ویدئو جهان به ویژه در آمریکا تبدیل شد که نشان می دهد روسیه حرفی برای گفتن دارد و مخاطب امریکایی به دنبال شنیدن صدای پوتین بدون واسطه است.

این تحلیلگر در خصوص اینکه این مصاحبه چه تاثیری خواهد داشت خاطرنشان کرد: با افزایش آگاهی مردم، قطعا افکار عمومی فشار را بر دولت های غربی بالا می برد پس سیاست های ضد روسی که آمریکا به کار بُرد دیگر تاثیر نخواهد داشت بنابراین امریکا مجبور است سیاست خود را درباره روسیه تغییر دهد.

وی درباره نقش دولت آینده ایالات متحده در جنگ اوکراین اظهار داشت: اگر ترامپ هم پیروز رقابت انتخاباتی نباشد باز هم هر کسی که به کاخ سفید راه یابد مجبور می شود به مصالحه پشت پرده با مسکو برسد.

با اشاره به اینکه اروپا توانمندی تقابل با روسیه بدون همکاری امریکا را به هیچ وجه ندارد تصریح کرد: تمام آن حمایتی که اروپا از اوکراین داشت به خاطر پشتیبانی آمریکا بود و بدون واشنگتن قطعا اروپا حمایتی نمی کند.

مدبر، ضمن تایید اینکه لهستانی ها به غرب اوکراین چشم داشت دارند تاکید کرد: با توجه به شکست های اوکراین برای کی یف بهتر است که با پذیرش پیش شرط های روسیه به توافق دست یابد تا آنکه جنگ را ادامه دهد.

این کارشناس در پاسخ به این سوال که در صورت بهبود روابط روسیه و آمریکا در آن صورت روابط مسکو – تهران چه تغییری خواهد کرد اظهار داشت: روسیه هرگز دوستان روزهای سختی خود را فراموش نمی کند و مسکو با افزایش قدرت می تواند با متحدانش همکاری بیشتری داشته باشد.

وی افزود: متاسفانه جریان غربگرا در داخل ایران بخاطر اینکه چشم شان همیشه به امریکا بود هیچ وقت اهمیت روسیه را ندیدند و تصور می کردند که روسیه فقط نفت می فروشد و همین ها سر ماجرای ناوالنی روسیه را به قتل متهم کردند. جالبتر اینکه بُودانِف [رئییس سازمان امنیت اوکراین] هم اذعان کرده است که ((حیف شد که ناوالین به مرگ طبیعی مرد کاش توسط روسیه کشته می شد که ما می توانستیم از آن استفاده کنیم.))

مدبر، با اشاره به اینکه روسیه با قدرت نرم، هواداران خود را حتی در افریقا هم مستقر کرده گفت: اگر امریکا و انگلیس دست از فتنه گری در اوکراین برندارند قطعا روسیه به پیشروی خود تا استان های خارکیف و اودسا ادامه می دهد تا به استان خودمختار ترانس نیستریا در مولداوی برسد.
 
آینده جنگ چه می شود؟

کمی از مسائل سیاسی فاصله بگیریم و به میادین نبرد بازگردیم؛ روسها توانستند طی دو سال اخیر زنجیره تولید سلاح، مهمات و قطعات مورد نیاز را در مقیاس وسیع راه اندازی کنند به حدی که مهمات به وفور در اختیار آنها هست اما اوکراین که به امید غرب نشسته بود حتی برای تامین گلوله توپ هم با چالش جدی مواجه است.

یکی از اشتباهات کی یف این بود که خطوط تولید مهمات را در داخل کشورشان احداث نکرده بودند و امید داشتند که هر سلاحی را می تواند از ناتو دریافت کند غافل از اینکه اعضای این سازمان هم در تامین مهمات خود با چالش مواجه بودند.

غرب در یک تلاش ناکام تنوع وسیعی از سلاح های زرهی و توپخانه ای را به اوکراین ارسال کرد اما مشکل اینجا بود که در تامین گلوله های آن تسلیحات با کمبود مواجه بود چرا که ناتو بیشتر بر نیروی هوایی متمرکز بود و برای یک جنگ زمینی فرسایشی چند ساله هرگز آمادگی لجستیکی و تدارکاتی نداشت.

در نهایت آمریکا به این نتیجه رسید که نیروی هوایی اوکراین را تقویت کند و هر تعداد جنگنده های سوخو و میگ که در شرق اروپا وجود داشت را خریداری و به اوکراین اعزام کرد اما روسها هم بیکار نبودند و تقریبا همه این جنگنده ها را در فرودگاه ها یا در آسمان منهدم کردند. غرب به این فکر افتاد که جنگنده های غربی مانند اف 16 را هم به کی یف تقدیم کند اما مشکل اینجا بود که خلبانان اوکراینی با جنگنده های غربی آشنا نبودند و آموزش و حتی آماد درباره این جنگنده بیش از یک سال زمان نیاز داشت. زمانی که به هیچ وجه در اختیار زلنسکی نبود.

از دیگر سو، وجود موشک های راهبردی اسکندر و کینژال اهرم فشاری خوبی برای ارتش روسیه بود که هر هدف مهمی را در سراسر اوکراین منهدم کند. قابلیتی که باز هم در اختیار اوکراین نبود. در نهایت نیروی هوایی اوکراین هم به سرنوشت نیروی دریایی اش دچار شد و در افق محو گردید.

اکنون وضعیت ارتش اوکراین در خطوط مقدم آمیزه ای از سرما، کمبود مهمات و آذوقه و البته بمباران های بی امان بمب افکن های سوخو34 روسی است. در حال حاضر روسها سعی دارند تا قبل از زمان بارش های بهاری بخش اعظم استان دونتسک را به دست آورند و باقی مانده ارتش اوکراین را در هم بکوبند.

با ضعف شدید ارتش اوکراین و ناتوانی سازمان ناتو در ارسال سلاح و داوطلب به اوکراین و نیز گرفتاری آمریکا در تنگه باب المندب طبعا روسها می توانند از جبهه های مختلفی مانند استن های اودسا، خارکیف، و حتی سومی و کی یف حملات جدیدی را آغاز کنند. هر چند امیدوارند زلنسکی شکست را بپذیرد و بدون گسترش جنگ بتوانند امتیازهای لازم را از غرب دریافت کنند.
24-news.ir/vdcj8ievyuqexyz.fsfu.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما